PLACÓWKI OBRONNE I MIASTA

Szybkie przerzucanie od­działów lub całych legionów do zagrożonego rejonu zapewniały doskonałe rzymskie drogi, łączące poszczególne placówki obron­ne i miasta. Stąd, zwłaszcza od czasów Dioklecjana (panującego w latach 284—305), ten system obrony granic nie nazywano już limites, lecz stratae (drogi). Słynna Strata Dioćletiana, od imie­nia wspomnianego cesarza, jej założyciela, łączyła system ka­szteli na rozległej przestrzeni od zatoki Akaba do górnego biegu Eufratu (do miejscowości Circesium; dawny Karkemisz) i biegła dalej, aż do rzeki Tygrys.Była mowa o zakładaniu i fortyfi- kowaniu nowych miast czy osiedli przez demobilizowanych le­gionistów, którym w danej okolicy nadawano działki ziemi pod uprawę. Dioklecjan zasadę tę przeniósł i rozwinął na obszarach nadgranicznych imperium, reformując w ten sposób samą zasadę obrony granic. 

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj! Pracuje w branży budowlanej od 20 lat, od 5 lat prowadzę własną firmę w Gdańsku, bloga założyłem, aby dzielić się z Wami ciekawymi i przydatnymi informacjami z kategorii budownictwa i nieruchomości. Zapraszam do czytania i aktywnego komentowania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)