MURY OBRONNE MIAST ETRUSKICH

  1. Mury obronne miast etruskich zaczęto wznosić prawdopodob­nie pod koniec VI w. p.n.e. Były to już początki ich osłabienia gospodarczego i politycznego. Od południa zagrażać począł rosną­cy w siłę Rzym, wchłaniający coraz to nowych sąsiadów. Niewąt­pliwie pod wpływem tego właśnie zagrożenia Etruskowie zabrali się żywo do fortyfikowania miast. Zadziwia nie tylko solidność murarki, ale i rozmiary murów etruskich. W Caere zamykały one obszar o powierzchni około 150 hektarów, w Tarquinii ich długość dochodziła do 10 km, w Volaterrae — do 9 km, w dzi­siejszym Orvieto (rzymskie Urbs Vetus) — do 6, a może nawet 7 km. Niekiedy wykorzystywano przy wznoszeniu fortyfikacji skalisty grunt. I tak na przykład w Caere do „wysokości 3 m ścia­nę stanowiła po prostu pionowo ociosana skała, a dopiero wyżej jej kontynuacją był właściwy mur z regularnych ciosów kamien­nych. 

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj! Pracuje w branży budowlanej od 20 lat, od 5 lat prowadzę własną firmę w Gdańsku, bloga założyłem, aby dzielić się z Wami ciekawymi i przydatnymi informacjami z kategorii budownictwa i nieruchomości. Zapraszam do czytania i aktywnego komentowania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)